Μια δοκιμιακή μεσολάβηση για την κατανόηση της λογοτεχνικής δημιουργίας και του μεταμοντερνισμού, με αφορμή τις Αναγνωρίσεις του William Gaddis [Χάρτης, τεύχος 30, Ιούνιος 2021]

An intervening essay on the understanding of literary creation and postmodernism based on W. Gaddis' "Recognitions" by Yannis Livadas

https://www.hartismag.gr/hartis-30/dokimio/gia-thn-katanohsh-ths-logotexnikhs-dhmioyrgias-kai-toy-metamonternismoy

 

 

 

 

 

Δύο διευκρινήσεις σχετικά με το χάικου

Με αφορμή την κυκλοφορία της εργασίας "Ανθολογία Κλασικής Ιαπωνικής Ποίησης" (Μέδουσα 2021) δέχθηκα μία σειρά από μηνύματα στα οποία μου ζητήθηκε να διευκρινίσω τον ορισμό και τη λειτουργία του χάικου. Έχω συντάξει ήδη δύο διευκρινιστικά κείμενα, στα οποία δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω. Παραθέτω εδώ τους δύο συνδέσμους ώστε να είναι εύκολος ο εντοπισμός τους:

Τι είναι το χάικου 俳句

https://livadaspoetry.blogspot.com/2017/04/blog-post_2.html

Τι σημαίνει χάικου 俳句

https://livadaspoetry.blogspot.com/2011/04/blog-post_28.html

 

 

 

 

 

 

 

 

Καθέδρα [απόσπασμα]

Η απόγνωση δεν μου επιτρέπει

να είμαι απογοητευμένος.

Θανατική οριστικότητα

διανθισμένη με μπαρούφες.

Δεν είμαι βέβαιος πόσο καλά

φτάνουν τ’ αναπόφευκτα της λογής μου

από το υστερόχρονο μιας άδικης κατάρας.

 Χρησιμοποιώ τον όρο άνθρωπος

με τον τρόπο που ένας φυσιοδίφης αναφέρεται

σ’ ένα σπανιότατο κοίτασμα ανεκμετάλλευτων λίθων,

με τον νόμο του ανύπαρκτου λόγου που ορίζει τις εμφανίσεις

και τις εξαφανίσεις μου

δίχως ν’ ανάγονται σε κάποια προμελέτη

εισφοράς ή αντίδρασης.

Καθέδρα παντερημότητας.

Όλα έχουν γούστο.

Αποτελειώθηκα και κάνω

τα στραβά μάτια στο επέκεινα.

Αυτή την υπόνοια πως είμαι

ευτυχισμένος:

άντε πιάσ’ τη.

 

γ.λ.

6-4-2021