«Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής, μπορεί να με διαβάσει. Αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής, όχι».

Γ. Λ.

Αρχική Σελίδα Βιβλιογραφία Βιογραφικό Μεταφράσεις English/Français

Yannis Livadas / Poèmes choisis / Recours au Poème

http://www.recoursaupoeme.fr/po%C3%A8tes/yannis-livadas


Poèmes choisis:

Je m’assieds sur toutes les chaises
Poème
Les poètes déplorent le poème immortel
La solitude je la subis
Je parle tout seul
Au comptoir de La Manne au 90, rue Claude Bernard
Minuit





Γιάννης Λειβαδάς: Είναι μέρος του ποιήματος



Είναι μέρος του ποιήματος να σου δίνει ο εκδότης τη λίστα με τα ονόματα όσων παραδοσιακά λαμβάνουν δωρεάν αντίτυπα του καινούργιου σου βιβλίου. Είναι μέρος του ποιήματος να σου δίνει ο εκδότης τη λίστα με τα 47 ονόματα των «έγκριτων βιβλιοκριτικών και αρθρογράφων» κι εσύ να διαγράφεις τη λίστα και να του δίνεις μια καινούργια, με 11 ονόματα. Είναι μέρος του ποιήματος.





Τρία ποιήματα από τη συλλογή "La Chope Daguerre+Ποιήματα Κελύφους" στο "Παράθυρο"

http://toparathyro.com/2013/05/25/2402/

Γιάννης Λειβαδάς: Τα λόγια / Μεσαύγουστος / 9




Γιάννης Λειβαδάς: Όταν το αλφάβητο ξεκινά από το γάμμα

Μου είπαν να γράψω δυο λόγια για τα καθέκαστα των βραβείων της λογοτεχνίας μα αυτό μου είναι αδύνατο γιατί θα πρέπει θα θεωρήσω πως, επί του θέματος, υφίστανται αντιστοίχως: βραβεύσεις και λογοτεχνία. Μπορώ όμως να παραστήσω εκείνον που έχει την ανάλογη θεώρηση και να σημειώσω δυο γραμμές.
Σχετικά με τον θεσμό και τη δυναμική της σύγχρονης ποίησης* έχω αποφανθεί από χρόνια, και δεν έχω λόγους να επανέλθω. Πέραν όμως του θεσμικού περιεχομένου πιστεύω πως υπάρχει και ένα περιεχόμενο ηθικό. Η αποδοχή του θεσμού ως έχει, και μάλιστα σε μία τέτοια ιστορική καμπή της χώρας, μόνο δυσάρεστη είναι. Όταν μάλιστα εκείνοι που αποδέχονται τον θεσμό, ως έχει, τείνουν να παρουσιαστούν ως σύγχρονοι ιδεολόγοι, και επιπλέον βάζουν στην τσέπη τους ωμό, απευθείας κρατικό χρήμα και επιδοτούνται για τις (οπωσδήποτε αποδεκτές από το σύστημα και «επαναστατικές» κατά τα άλλα) επιδόσεις που παρουσιάζουν.
Λυπάμαι που τόσοι νεανίες πιάνονται παντελώς αδιάβαστοι, ειδικά στα πλέον επίμαχα σημεία, εκείνα των ιδεολογικών και αισθητικών σημαινόμενων, για τα οποία είτε παριστάνουν τον ανήξερο, είτε τα τροποποιούν αυθαιρέτως για να δημιουργήσουν ένα ξένο, προς τους ίδιους, προφίλ, για το θεαθήναι.
Το θεαθήναι δεν χρήζει περαιτέρω σχολιασμού.

(*)http://livadaspoetry.blogspot.fr/2011/11/2011_06.html,  
  http://www.poema.gr/dokimio.php?id=324&pid=



Γιάννης Λειβαδάς: Η φωταγώγηση του τέλματος



Το «μακρύ και το κοντό», ακόμη και στην εσχάτη των δημοσίων τοποθετήσεων, ενείχε μια ορισμένη πλάκα, κάποια ποσότητα γούστου, ακόμη και κακού. Ορθώς οι παλαιότεροι χρησιμοποιούσαν τόσο συχνά αυτή την εξυπνότατη έκφραση: είχαν οι άνθρωποι κάτι να (ανα)μετρήσουν. Σήμερα αυτό το χιούμορ είναι δυσεύρετο. Τα όποια μεγέθη έχουν καταχωρηθεί στα είδη υπό εξαφάνιση, τα δημοσιευθέντα είναι ίδια και εφάμιλλα. Ιδού ένα από τα πιο φοβερά προβαδίσματα της παλαιότητας.

Ένα ακόμη φοβερό προβάδισμα, ήταν η απέχθεια προς πάσα συσπείρωση, προς πάσα προσπάθεια ενσωμάτωσης και ομογενοποίησης των βίων, των λόγων, των διεκδικήσεων. Αφού κάθε βίος και λόγος (όλα τα υπόλοιπα είναι απλές δογματικές οδοντόκρεμες) είναι δεδομένοι και ουσιώδεις εφόσον διακρίνονται από το ευρέως αποδεκτό, την κοινή γνώμη και, κυρίως, από τις επαγγελματικές ιδεολογικές πεποιθήσεις των τεθλιμμένων ή κάθιδρων παραγόντων που τείνουν προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση με σκοπό τη σωτηρία της κοινωνίας.

Παρά τον ζόφο και την ερείπωση, η ανάγκη για αλλαγή του μενού με ιδιαίτερη έμφαση στο κυρίως πιάτο (κάποιου την κεφαλή επί πίνακι) είναι δεδομένη και αποκλειστική ως υπαρκτική ανάγκη. Παρά τον ζόφο και την ερείπωση, παίρνουν και δίνουν οι ομαδοποιήσεις. Παρά τον ζόφο και ερείπωση η γνωσιακή πανούκλα αποκτά οπαδούς και χούλιγκανς. Άπραγοι και απαίδευτοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, συγγράφουν, καθοδηγούν και ερμηνεύουν τα εντερικά τους αέρια.

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή μορφοποιεί το βαθύ ιστορικό της διάκενο, τη λακκούβα της ασυνειδησίας και της έπαρσής της οι οποίες εκφράζονται με τα πολιτικά, φιλοσοφικά και καλλιτεχνικά της κατεστημένα (διακριτά και διακεκριμένα μονοπώλια) τα οποία κατά βάθος, μα και επί όλων των υπολοίπων μονάδων μετρήσεων, φωταγωγούν απ’ άκρη σ’ άκρη το τέλμα.



Γιάννης Λειβαδάς: Ποίημα Κελύφους, αρ. 19

Από τη συλλογή "La Chope Daguerre + Ποιήματα Κελύφους" (Κέδρος 1013)


19.

Συχνά το εξωτερικό των λέξεων συνεννοείται
καλύτερα με τις ατυχίες της ύπαρξης
και τις γεμίζει μυελό.

Οι περιπέτειες που μας περιβάλλουν,
θυσίες για το αυτονόητο.
Οι αναγνώστες του ενός:
ξεκληρίζουν τους αναγνώστες του άλλου.

Οι φωνές όμως που συχνά σε αποσπούν
σε κρατούν σε φόρμα.

Το μπορούν όσοι
απόμερα το μπόρεσαν.

Καθαρότητα
δεν είναι όταν
ξεμπροστιάζεις μια ειλικρίνεια.

Είναι η ειλικρίνεια που κυνηγάει το κεφάλι
ενός γρύλου
πάνω στον τοίχο που η αλήθεια
δημιουργεί σκιές με τα χέρια.
 

 

Γιάννης Λειβαδάς: Η εξέλιξη και η διάρκεια της Ellingtonia



Η εξέλιξη και η διάρκεια της Ellingtonia: στη σύνθεση Black Bats And Poles ο Mingus προωθεί το νήμα της ορχηστρικής παράδοσης του Ντιουκ Έλινγκτον κάμποσα στάδια μακρύτερα.







Αρχειοθήκη ιστολογίου

.