«Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής, μπορεί να με διαβάσει. Αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής, όχι».

Γ. Λ.

Αρχική σελίδα Βιβλιογραφία Βιογραφικό Μεταφράσεις En/Fr/It

গ্রিসের নতুন কবিতা || রুদ্র কিংশুক || ইয়ানিস লিভাদাস-এর কবিতা

গ্রিসের নতুন কবিতা || রুদ্র কিংশুক || ইয়ানিস লিভাদাস-এর কবিতা 

 https://www.dainikbangla.in/2020/08/blog-post_119.html

 

 

Yannis Livadas - Kemiklerimden Yapılma Mezar Çorbası [seçilmiş kısa şiirler 1996-2012] Sub Press, İstanbul, Türkiye 2020

https://subyayin.com/yayin/kemiklerimden-yapilma-mezar-corbasi-secilmis-kisa-siirler-1996-2012/

















Yannis Livadas, 1969 doğumlu çağdaş bir Yunan şairidir. Bireyselci ve anarşist inançları nedeniyle asla Yunan askerlik hizmetini ve resmi eğitimini yerine getirmedi ya da üniversiteye gitmedi. 1993 yılında «fusion-sonnet» i icat etti. 2008 yılında anlamın ölçek belirsizliğine, sözdizimsel karşılaştırmalara ve yapısal çelişkilere dayanan şiirin transpozisyonel sentezi olan “organik antimetatez” fikrini buldu. Modernizm, postmodernizm ve haiku uzmanlığı ile editör, çevirmen ve bağımsız bilim adamı olarak çalışmaktadır. Aynı zamanda, hem Yunanistan’da hem de diğer ülkelerde çeşitli edebi dergilere köşe yazarı ve serbest yazar olarak katıldı. Şiirleri ve denemeleri on bir dile çevrildi. Hindistan, Avrupa ve Kuzey Afrika’ya yoğun seyahatlerde bulundu. Uluslararası düzeyde şiir ile ilgili festivallere ve edebi etkinliklere katılımın yanı sıra edebi toplumlara veya derneklere katılma önerilerini de reddediyor. Fransa, Paris’te yaşıyor.

Önsöz Yerine:
“Kesinlik beni tehdit ediyor. Belirsizlik beni besliyor. İletişim umudu her zaman bahane olacak, ancak özgünlük insanlığın çıkarları için en ciddi saygısızlık olmaya devam edecek. Şiir, nesneler hakkında bir teori veya nesnelere yaklaşmak için tehlikesiz bir yöntem değildir. O bir teori dışıdır, bir uygulamadır. Felsefeden ziyade hayal gücü. Ahlaktan ziyade bilgelik. Karıştırmadan emreder ve bölmeden ayırt eder. Dikkatten kaçanlara gerçek bir adrestir. Er ya da geç büyük çadır karanlığa gömülecek; bu onun tek katiyeti olacaktır. İnsan ölüm teknolojisidir; hayat onun deneyidir. Yazılanlar sonsuza kadar onun zimmetine kaydedilecektir.” -Paris 2018

Σχετικά με τον όρο "νουβέλα" στο έργο "Η ιστορία μιας νουβέλας" του Τόμας Γουλφ

Ο όρος νουβέλα καθώς και ο όρος μυθιστόρημα κατά τη χρήση τους από τους πεζογράφους καθορίζονται ανά περίπτωση και όχι πάντοτε με βάση το όριο των λέξεων. Αυτές οι αντιστοιχίσεις δε, μεταξύ χωρών και παραδόσεων δεν είναι πάντοτε πλήρεις, όπως συμβαίνει, λόχου χάρη μεταξύ της λογοτεχνικής ορολογίας στην Ελλάδα και στις Η.Π.Α. Στην αμερικανική παράδοση το novel ως μυθιστόρημα ορίζεται από το ξεπέρασμα των 40.000 λέξεων. Εντούτοις, πάμπολλα μυθιστορήματα δεν ξεπερνούν αυτό το όριο λέξεων και αντίστοιχα πάμπολλες νουβέλες το ξεπερνούν. Πέραν αυτών, η αμερικανική κλίμακα ορίζεται ως εξής: Flash Fiction: 53 - 1,000 λέξεις, Short Stories: 3,500 - 7,500 λέξεις, Novellettes: 7,500 - 17,000 λέξεις, Novellas: 17,000 - 40,000 λέξεις και Novels: +40,000 λέξεις. Η κλίμακα αυτή δεν βρίσκει το πλήρες αντίστοιχό της στην ελληνική παράδοση, ή, έστω, στην ελληνική ορολογία, η οποία αναγνωρίζει τα παρακάτω είδη: διήγημα και σύντομο αφήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα. Υφίσταται όμως, ως γνωστόν, και το εξής ζήτημα, πως στη λεγόμενη νουβέλα τα γεγονότα αναφέρονται στην εποχή που ζει ο συγγραφέας, η πλοκή και οι χαρακτήρες αφορούν το παρόν του - όπως συμβαίνει στο "Περί Χρόνου και Ποταμού". Αυτό είναι πιθανώς το πιο ευαίσθητο στοιχείο το οποίο οδηγεί σε παρανόηση. Η διάκρισή της από το μυθιστόρημα, με βάση τον τρόπο σύνθεσης του κειμένου, είναι ιδιαίτερα δύσκολη.

Σύμφωνα με την καταχώριση του όρου μυθιστόρημα στα ειδικά λεξικά, τα γεγονότα και τα περιστατικά που συνθέτουν και συγκροτούν το αφηγηματικό υλικό, σπάνια (ή σχεδόν ποτέ) παρουσιάζονται  με  σειρά  χρονική/εξελικτική, ενώ στην αφήγησή του διαπλέκονται διαφορετικά επίπεδα χρόνου. Στο «Περί Χρόνου και Ποταμού» όμως, η χρονική/εξελικτική σειρά είναι απόλυτη και η βαρύτητά της διακριτή κι επιπλέον η αφήγηση καθορίζεται από διαδοχικότητα. Έχουμε να κάνουμε, δηλαδή, με μία απίθανα εκτενή νουβέλα ή ένα μυθιστόρημα συντεθειμένο ως νουβέλα.

Εκείνο όμως που με υποχρέωσε στην επιλογή του όρου "νουβέλα", είναι πως το "Περί Χρόνου και Ποταμού", στη μορφή με την οποία τελικώς εκδόθηκε, αποτελούσε στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τον συγγραφέα, νουβέλα ενός μυθιστορήματος (a coextensive novella grown out of a novel), καθώς παρά τη μεγάλη του έκταση το κείμενο αποτελούσε σύνοψη ενός πεζογραφήματος του οποίου η έκταση, ως το πραγματικό μυθιστόρημα για τον Γουλφ, ήταν απίθανα μεγαλύτερη καθιστώντας το έργο μη εκδόσιμο. Εδώ λοιπόν, ο όρος νουβέλα ισορροπεί μεταξύ της δυσκολίας απτής αντιστοίχισης και της ιδέας που ο συγγραφέας εξέφραζε για το συγκεκριμένο έργο. Πρόκειται, συνεπώς, για γουλφικό μέτρο. Μία μικρή σημείωση σχετικά με την αντιστοίχιση συνοδεύει το εκδοθέν κείμενο. 

Μια τέτοια πρωτοβουλία στην απόδοση του όρου θα θεωρηθεί, από τον αναγνώστη συρμού περιττή, από τον σοβαρό αναγνώστη διανοικτική.

 


 


Chambre 16 - Hotel Paris Claude Bernard

 

Je décide seulement d'écrire

des imperfections contraintes

un petit hommage

 

étant donné les habitudes qui emploient

l'hier comme

les décombres

d'un maître irrésolu

 

sagesse étrangère

une incarnation de déchets transpersonnalisés

acuité exerçant un poème

à ce qui précède.

 

 

9/08/2020

Y. L.

Αρχειοθήκη ιστολογίου