Η επιτυχία της επιτηδειότητας είναι πιο μοντέρνα από την αλήθεια μα δεν είναι εξίσου διαχρονική. Η αλήθεια όντας διαχρονική λειτουργεί εκτός εποχών, εκτός αποβλέψεων. Η οδύνη της αλήθειας δεν είναι αμοιβαία για έναν βασικό λόγο: ό,τι πλεονάζει ή συμπληρώνει πέφτει αναγκαστικά στην κατηγορία «διαχείρισης τραύματος» ή «διαχείρισης απώλειας», όπου η αλήθεια παρακάμπτεται διότι αντ’ αυτής προτιμάται η κατίσχυση της αλληλεγγυότητας – οι μαζικοί πνευματικοί τάφοι, τα οικειοθελή συλλογιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο γλιτωμός απ’ την αλήθεια γεμίζει τις βιβλιοθήκες που η αλήθεια αφήνει σχεδόν αδειανές.
2009
γ. λ.