Το μέλλον δεν βρίσκεται μπροστά
αλλά παντού.
Η ποίηση είναι μία αυτοσυνείδητη
περιεχομενική ταλάντευση, με επίσης ταλαντευόμενη μορφή. Η ποίηση, είναι, ας πούμε, σημαντική, εξαιτίας του απολύτου τίποτα μέσα στο
οποίο δημιουργείται. Ως εκ τούτου, το ποίημα είναι η απάντηση μίας ερώτησης που
δεν έχει ακόμη τεθεί.
[Εδώ χρησιμοποιώ
το τίποτα ως μη κατάσταση και ως μη αναφορά σε κάτι το οποίο η ποίηση αντικαθιστά ή λόγω
αυτού δημιουργείται. Κάθε ποίημα δημιουργείται σε τίποτα ποίησης, όχι σε κάτι της
ποίησης, διότι η ποίηση δεν δημιουργείται σε ποίηση, είναι δημιουργούμενη
ποίηση. Ακολούθως η μη ποίηση κατασκευάζεται σε κατασκευασμένη ποίηση. Εάν η
ποίηση, λοιπόν, κατασκευάζεται, κατασκευάζεται σε κάτι που υπάρχει και δίχως τη
σχέση μαζί του ή το περιβάλλον του δεν μπορεί να κατασκευαστεί – διατείνομαι όμως
ότι η ποίηση δημιουργείται, συνεπώς πριν δημιουργηθεί ήταν κάτι που δεν διέθετε
σχέση ή περιβάλλον, αντιθέτως απέκτησε σχέση και περιβάλλον επειδή
δημιουργήθηκε].
γ. λ.
Ιανουάριος 2001