«Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής, μπορεί να με διαβάσει. Αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής, όχι».

Γ. Λ.

Αρχική Σελίδα Βιβλιογραφία Βιογραφικό Μεταφράσεις English/Français
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύμμεικτο σονέτο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύμμεικτο σονέτο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γιάννης Λειβαδάς – Το σύμμεικτο σονέτο



Το «σύμμεικτο σονέτο» (fusion sonnet)*, επινόηση του υποφαινόμενου, εμφανίστηκε, εντύπως, για πρώτη φορά στη συλλογή ανομοιογενών ποιημάτων «Οι Κρεμαστοί Στίχοι Της Βαβυλώνας» (Μελάνι 2007). Είχε τίτλο «Αγαπητέ Μπλεζ». Το σύμμεικτο σονέτο ήταν ένα σονέτο υφολογικά και περιεχομενικά διαφοροποιημένο, το οποίο βασιζόταν εξίσου στον συγκοπτόμενο ρυθμό της τζαζ και σε στιχομετρικές παραλλαγές του παραδοσιακού σονέτου. Η φόρμα του οριζόταν από στροφές τριών, δύο, τεσσάρων, τριών, τεσσάρων και πέντε στίχων, κατά σειρά, ορίζοντας ένα σύνολο είκοσι ενός στίχων. Τα πρώτα σύμμεικτα σονέτα τα έγραψα την περίοδο 1992-1995 και έκτοτε δεν ασχολήθηκα ουδέποτε ξανά με το είδος.
Παραθέτω εδώ δύο σύμμεικτα σονέτα∙ το πρώτο, όπως προανέφερα, συμπεριλήφθηκε στην συλλογή «Οι Κρεμαστοί Στίχοι Της Βαβυλώνας» και το δεύτερο, το οποίο γράφθηκε σε κάμποσες παραλλαγές, είναι ανέκδοτο:





Αγαπητέ Μπλεζ
 
Καθώς οι άνεμοι σφυρίζουν τρομερά τα ονόματά μας,
και άλλοι άνεμοι τραβούν βουές από τα πλήθη,
υστερικά μες στο τρωτό η αγάπη συντομεύει.

Τάπητες όλοι της φθοράς των λέξεων οι κόσμοι
ελέγχουν ελεγχόμενοι αναμασώντας λήθη.

Η νόρμα επωμίζεται τις διακριτές συνθλίψεις
κραδαίνει μίση και ντροπή σέρνοντας δεκανίκια,
σήμαντρα της απόγνωσης με δανεισμένο οίκτο
ετών φωτός που αναριγούν καπνίζοντας μανίες.

Με χέρια που έχουν την ορμή καρδιάς που επιβάλλει,
καρδιά ανώτερη φρικτή που ρέει αντανακλάσεις
δίνει το χέρι στον χαμό με πρόοδο τον ήλιο.

Καθόλου σίγουρα λοιπόν και των μουσών τα λύτρα
που εξαντλούν αιματικά το πνεύμα του κανόνα,
σαν θα βρεθούν του τίποτα οι κενόκορμοι εραστές
πληρώνοντας την αμοιβή με ατέλειωτη αγρύπνια.

Οι ομίχλες των εφιαλτών σαν φύλλα ασημόχαρτα
πρόσφατα ξαναγύρισαν στην έμφυτή τους τάση
να δικτυώνουν τροπικά ανόμοια κιτάπια,
που η σιχασιά χιλίων χρονών κοιτάζεται στα μάτια
εκτελεσμένη ανώδυνα απ’ του ποιητή τη λάμα.

1993


Αγνόημα

Στη χαμοκέλα της ψυχής που μελανός υμνούσα
νύχτες βαριές και ασήκωτες από μια σκοτοδίνη·
γιατί το πνεύμα αρνήθηκε στη σάρκα μου να μοιάσει∙

Ήλιον ρόδο μιας ζωής που πάντοτε ανατέλλει.
Το πνεύμα ακαταδίκαστο μοναδικό εκφωνούσε:

Πώς είν’ η ύπαρξη χολή τον θάνατο αν δεν έχει.
Κάθε όψη παραμόρφωση και κάθε σκέψη νούλα
φως που απεικονίσθηκε σε εκπληρωμένο σκότος.
Μηδαμινότης ο δεσμός που υποβαστά η ψυχή μου.

Έβγαλα ασκούς και φύσηξα τον εαυτό μου πέρα
στο επέκεινα της καταχνιάς άφωνος για ν’ αδράξω
το αγνόημα το ανεπαρκές της μέλλουσας θανής μου.

Και μια αποκάλυψη χαμού μ’ έστειλε ν’ ακουμπήσω
το τίποτα και το μηδέν που ήταν τα δύο άκρα
μιας γέννησης εκτοπισμού μες στην ανυπαρξία
που ζώθηκε τ’ αντίδρομο τον ορισμό του στίχου.

Φόρεσα δύο στόματα χοάνες του απείρου
με δυο φωνές διαφορικές ανήκουστες μαινάδες
και ένα άσμα πύρινου κενού μού ζήτησα να γράψω.
Κι ανήγγειλα την αγκαθιά ενός αίματος αφάντου:
πως η χαρά της ζήσης μου μοιάζει με του θανάτου.

1995


 


*[The fusion sonnet is a diverged, in terms of style and content, sonnet which is equally based on the syncopated jazz rhythms and the lyrical variations of the traditional sonnet. Its form is consisted of six stanzas; in a row of three-two-four-three-four and five lines, composing a set of twenty one lines in total. I wrote the first fusion sonnets in the period between 1992 and 1995.]

Yannis Livadas: Regarding the “fusion sonnet” of 21 lines



The so called “fusion sonnet” appeared for the first time in a sum of published poems, entitled “The Hanging Verses Of Babylon”/"Οι Κρεμαστοί Στίχοι Της Βαβυλώνας" (Melani Books, Athens 2007), [ISBN 978-960-8309-78-4]. Into this collection of poems of various styles is included a poem called “Dear Blaise” which is a transformed sonnet consisted of 21 lines; in fact, this is a variable half of a "jazz" sonnet which is accompanied by a half sonnet as a coda. Both parts of the poem appear as a whole in a dismantled form of a series of 3, 2, 4, 3, 4, and 5 lined stanzas.
This poem, the first fusion-sonnet, was written in 1993, during my study upon Italian sonnets and songs, and was subtitled “Strambotto romagnuolo trasformato”.



Here is the poem in greek:


Γιάννης Λειβαδάς: Αγαπητέ Μπλεζ
 
Καθώς οι άνεμοι σφυρίζουν τρομερά τα ονόματά μας,
και άλλοι άνεμοι τραβούν βουές από τα πλήθη,
υστερικά μες στο τρωτό η αγάπη συντομεύει.

Τάπητες όλοι της φθοράς των λέξεων οι κόσμοι
ελέγχουν ελεγχόμενοι αναμασώντας λήθη.

Η νόρμα επωμίζεται τις διακριτές συνθλίψεις
κραδαίνει μίση και ντροπή σέρνοντας δεκανίκια,
σήμαντρα της απόγνωσης με δανεισμένο οίκτο
ετών φωτός που αναριγούν καπνίζοντας μανίες.

Με χέρια που έχουν την ορμή καρδιάς που επιβάλλει,
καρδιά ανώτερη φρικτή που ρέει αντανακλάσεις
δίνει το χέρι στον χαμό με πρόοδο τον ήλιο.

Καθόλου σίγουρα λοιπόν και των μουσών τα λύτρα
που εξαντλούν αιματικά το πνεύμα του κανόνα,
σαν θα βρεθούν του τίποτα οι κενόκορμοι εραστές
πληρώνοντας την αμοιβή με ατέλειωτη αγρύπνια.

Οι ομίχλες των εφιαλτών σαν φύλλα ασημόχαρτα
πρόσφατα ξαναγύρισαν στην έμφυτή τους τάση
να δικτυώνουν τροπικά ανόμοια κιτάπια,
που η σιχασιά χιλίων χρονών κοιτάζεται στα μάτια
εκτελεσμένη ανώδυνα απ’ του ποιητή τη λάμα.


See also here: https://livadaspoetry.blogspot.fr/2012/07/blog-post_8.html

Αρχειοθήκη ιστολογίου

.